2007-02-17 19:29:29

Wiesz co, Olu?
Ja już nie będę tutaj pisać. Nie ma chyba takiej potrzeby. Ty wiesz i ja wiem. Jak wiele się zmieniło. A między nami nadal lato. Nadal wspólne szukanie dzieci we wnętrzach naszych na wpół dorosłych.


Adamie. Odchodzę stąd. Nie ma już miejsca we mnie i w nas na pisanie czegoś dla świata. Jesteś wyjątkowym człowiekiem, częścią mnie. Nie chcę, abyś był postacią z mojego bloga.
Życie to nie blog.


Przechodniu,
nieważne, czy zaglądasz tu pierwszy, czy ktoryś raz. Wiedz, że już niczego tu nie znajdziesz. Może zacznę pisać książki, albo poszukam starych pamiętników, żeby je kontynuować. Tak po prostu. Tutaj już nie. Niech pisze ktoś inny. Bo ja się zmieniłam przez te trzy i pół roku. Bardzo.
No i w zasadzie nie ma czego tłumaczyć. Po prostu ładnie się teraz żegnam i dziękuję tym, którzy byli tu, przy mnie (choć tak naprawdę ode mnie daleko) przez miesiące i nawet lata.

Magdalena

skomentuj






księga


2007
I II
2006
XII XI X IX VIII VII
VI V IV III II I
2005
XII XI X IX VIII VII
VI V IV III II I
2004
XII XI X IX VIII VII
VI V IV III II I
2003
XII XI X


ukryci przed światem
we włosach łąki
w zadyszeniu w zapomnieniu
w nagłym naszym przytomnieniu odkrywamy się dla siebie
(...)
Oślepieni sobą


Layout by Rawen